Ο Ισλάμ Μαχατσέφ έγραψε ιστορία στο UFC στις 15 Αυγούστου 2026, επικρατώντας του Ίαν Μασάντο Γκάρι με ομόφωνη απόφαση των κριτών στην κύρια αναμέτρηση του UFC 330, που πραγματοποιήθηκε στην Xfinity Mobile Arena της Φιλαδέλφειας. Ο πρωταθλητής από το Νταγκεστάν διατήρησε τη ζώνη του στην κατηγορία ημιμεσαίων βαρών ύστερα από πέντε ανταγωνιστικούς γύρους, με βαθμολογίες 49-46, 49-46 και 48-47. Το σημαντικότερο, ωστόσο, ήταν ότι έφτασε τις 17 συνεχόμενες νίκες στο UFC, ξεπερνώντας το ιστορικό ρεκόρ των 16 νικών του Άντερσον Σίλβα. Η αναμέτρηση δοκίμασε τις ικανότητες του Μαχατσέφ στην πάλη, την όρθια μάχη και την αντοχή απέναντι σε έναν φιλόδοξο Ιρλανδό διεκδικητή που δεν ήταν διατεθειμένος να παραδώσει εύκολα τον έλεγχο. Ήταν η πρώτη επιτυχημένη υπεράσπιση του τίτλου του στα ημιμεσαία βάρη και ακόμη ένα σημαντικό επίτευγμα σε μια καριέρα που περιλαμβάνει ήδη μια επιτυχημένη πορεία στην κατηγορία ελαφρών βαρών.
Ο αγώνας για το πρωτάθλημα ημιμεσαίων βαρών αποτέλεσε το σημαντικότερο γεγονός του UFC 330, σηματοδοτώντας την επιστροφή της διοργάνωσης στη Φιλαδέλφεια για πρώτη φορά μετά το 2019. Ο Μαχατσέφ μπήκε στο οκτάγωνο ως εν ενεργεία πρωταθλητής, έχοντας μετακινηθεί από την κατηγορία ελαφρών βαρών και κατακτήσει τον τίτλο των 170 λιβρών νικώντας τον Τζακ Ντέλα Μανταλένα στο UFC 322 τον Νοέμβριο του 2025. Ο αντίπαλός του, Ίαν Μασάντο Γκάρι, συμμετείχε ως ο κορυφαίος διεκδικητής της κατηγορίας, με επαγγελματικό απολογισμό 17 νικών και μόλις μίας ήττας. Και οι δύο αθλητές πέρασαν επιτυχώς τη διαδικασία ζύγισης στις 170 λίβρες, προετοιμάζοντας το έδαφος για μια αναμέτρηση ανάμεσα σε δύο μαχητές με διαφορετική αγωνιστική προσέγγιση.
Ο Μαχατσέφ ξεκίνησε τον αγώνα επιβάλλοντας την πίεση που χαρακτηρίζει την πάλη του. Στον πρώτο γύρο κατάφερε να μειώσει την απόσταση, να οδηγήσει τον Γκάρι στο έδαφος και να περιορίσει τις ευκαιρίες του Ιρλανδού να βρει ρυθμό στα χτυπήματα. Το ύψος, το μεγαλύτερο άνοιγμα χεριών και η κινητικότητα του Γκάρι δημιούργησαν δυσκολίες, όμως ο πρωταθλητής επιδίωκε επανειλημμένα τις μάχες από κοντινή απόσταση, όπου μπορούσε να ελέγχει τη θέση του αντιπάλου του. Στον δεύτερο γύρο σημειώθηκε μία από τις σημαντικότερες στιγμές της αναμέτρησης, όταν ο Μαχατσέφ πέτυχε ένα δεξί χτύπημα και ένα ψηλό αριστερό λάκτισμα από τη θέση κλιντς, ρίχνοντας προσωρινά τον Γκάρι στο έδαφος. Η συγκεκριμένη φάση απέδειξε ότι η απειλή του πρωταθλητή δεν περιοριζόταν στην εξαιρετική τεχνική του στην πάλη εδάφους.
Η ισορροπία άλλαξε στον τρίτο γύρο, καθώς ο Γκάρι άρχισε να βρίσκει μεγαλύτερη επιτυχία με τις γροθιές και τα λακτίσματά του. Η κινητικότητά του τον βοήθησε να δημιουργήσει χώρο, ενώ ο Μαχατσέφ έδειχνε να επιβραδύνει έπειτα από τις απαιτητικές ανταλλαγές των πρώτων γύρων. Στον τέταρτο γύρο ο πρωταθλητής προσάρμοσε ξανά την τακτική του, επιστρέφοντας στην πάλη και ολοκληρώνοντας αρκετές επιτυχημένες ανατροπές, παρά το γεγονός ότι ο Γκάρι συνέχιζε να πετυχαίνει αποτελεσματικά χτυπήματα. Με την αναμέτρηση να παραμένει ανταγωνιστική πριν από το τελευταίο πεντάλεπτο, ο Μαχατσέφ πραγματοποίησε ακόμη μία ανατροπή, πέρασε πίσω από τον αντίπαλό του και διατήρησε τον έλεγχο της πλάτης του μέχρι το τελικό σήμα. Και οι τρεις κριτές ανέδειξαν νικητή τον Μαχατσέφ, επιβεβαιώνοντας την πρώτη επιτυχημένη υπεράσπιση του τίτλου του στα ημιμεσαία βάρη.
Η αναμέτρηση ανέδειξε τους λόγους για τους οποίους ο Μαχατσέφ παραμένει ένας από τους δυσκολότερους αντιπάλους στο UFC. Η πάλη του δεν περιορίζεται στην πραγματοποίηση ανατροπών. Αναγκάζει τους αντιπάλους να καταναλώνουν ενέργεια προσπαθώντας να αμυνθούν, να σηκωθούν ξανά όρθιοι και να αποφύγουν τις μειονεκτικές θέσεις στο έδαφος. Ο Γκάρι επιχειρούσε συστηματικά να παραμένει κινητικός και να δημιουργεί ευκαιρίες για χτυπήματα, όμως η συνεχής απειλή μιας ανατροπής επηρέαζε την ελευθερία με την οποία μπορούσε να επιτεθεί. Ακόμη και όταν ο Ιρλανδός είχε επιτυχία στην όρθια μάχη, έπρεπε να υπολογίζει την ικανότητα του Μαχατσέφ να αλλάζει την εξέλιξη του αγώνα μέσω της πάλης. Αυτή η διαρκής πίεση αποδείχθηκε ιδιαίτερα σημαντική στους τελευταίους γύρους της αναμέτρησης.
Ο Γκάρι, πάντως, παρουσίασε σημαντική βελτίωση στην άμυνά του απέναντι στην πάλη. Αντιστάθηκε στον παρατεταμένο έλεγχο σε αρκετές φάσεις και απέδειξε ότι μπορούσε να επιστρέφει σε όρθια θέση απέναντι σε έναν αντίπαλο γνωστό για την κυριαρχία του επί έμπειρων μαχητών στο έδαφος. Η επιτυχία του στον τρίτο γύρο έδειξε ότι ο Μαχατσέφ μπορούσε να αντιμετωπίσει προβλήματα όταν η αναμέτρηση εξελισσόταν κυρίως στην όρθια μάχη. Ο Γκάρι συνέχισε επίσης να πετυχαίνει σημαντικά χτυπήματα στον τέταρτο γύρο, εμποδίζοντας τον πρωταθλητή να διατηρήσει αδιάκοπο έλεγχο. Παρότι αυτές οι στιγμές δεν ήταν αρκετές για να του εξασφαλίσουν τη νίκη, ανέδειξαν την ικανότητα του Ιρλανδού να αγωνίζεται σε επίπεδο διεκδίκησης τίτλου και φανέρωσαν ορισμένες αδυναμίες που μελλοντικοί αντίπαλοι ενδέχεται να επιχειρήσουν να εκμεταλλευτούν.
Η καθοριστική διαφορά φάνηκε στον πέμπτο γύρο, όταν ο Μαχατσέφ εξασφάλισε τη θέση που χρειαζόταν για να προστατεύσει το προβάδισμά του. Αντί να επιδιώξει ένα ριψοκίνδυνο τελείωμα, διατήρησε τον έλεγχο από την πλάτη και εμπόδισε τον Γκάρι να αναπτύξει την επιθετική δραστηριότητα που θα μπορούσε να ανατρέψει το αποτέλεσμα. Η επιλογή αυτή αντανακλούσε την επίγνωσή του για τη βαθμολογία και τη σημασία της διατήρησης μιας κυρίαρχης θέσης σε έναν αμφίρροπο αγώνα. Οι τελικές βαθμολογίες έδειξαν επίσης ότι ο διεκδικητής παρέμεινε ανταγωνιστικός σε όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης. Ο Μαχατσέφ επικράτησε χάρη στον συνδυασμό της καλής αρχικής του απόδοσης, της αποτελεσματικής πάλης στις κατάλληλες στιγμές και του πειθαρχημένου ελέγχου, και όχι μέσω της απόλυτης κυριαρχίας που είχε παρουσιάσει σε ορισμένες προηγούμενες υπερασπίσεις τίτλου.
Η νίκη του Μαχατσέφ στο UFC 330 δημιούργησε νέο ρεκόρ συνεχόμενων νικών στην ιστορία του UFC. Η 17η διαδοχική επιτυχία του τον έφερε μπροστά από τον πρώην πρωταθλητή μεσαίων βαρών Άντερσον Σίλβα, του οποίου το σερί των 16 νικών αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα της διοργάνωσης. Ο Σίλβα είχε συγκεντρώσει αυτές τις νίκες από το 2006 έως το 2012, αποκτώντας φήμη χάρη στην εξαιρετική τεχνική του στα χτυπήματα και στις αξέχαστες εμφανίσεις του σε αγώνες τίτλου. Ο Μαχατσέφ έφτασε στο νέο ορόσημο με διαφορετικό συνδυασμό δεξιοτήτων, βασιζόμενος σε μεγάλο βαθμό στην πάλη, στον έλεγχο των θέσεων και στη συνεχώς βελτιούμενη αποτελεσματικότητά του στην όρθια μάχη. Οι καριέρες τους ανήκουν σε διαφορετικές περιόδους του αθλήματος, όμως και τα δύο σερί αποδεικνύουν αξιοσημείωτη σταθερότητα απέναντι σε αντιπάλους κορυφαίου επιπέδου.
Το ρεκόρ αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία αν εξετάσουμε τους αντιπάλους που νίκησε ο Μαχατσέφ κατά την πορεία του προς την κορυφή. Η θητεία του ως πρωταθλητή ελαφρών βαρών περιλάμβανε νίκες απέναντι στους Τσαρλς Ολιβέιρα, Αλεξάντερ Βολκανόφσκι και Ντάστιν Πουαριέ, αθλητές με σημαντική εμπειρία σε μεγάλες διοργανώσεις του UFC. Νίκησε δύο φορές τον Βολκανόφσκι, υπερασπίστηκε επανειλημμένα τον τίτλο του στα ελαφρά βάρη και αργότερα διεκδίκησε δεύτερη ζώνη σε υψηλότερη κατηγορία. Η μετάβαση από τις 155 στις 170 λίβρες τον έφερε αντιμέτωπο με αθλητές που διέθεταν διαφορετικά σωματικά πλεονεκτήματα, ιδιαίτερα όσον αφορά το άνοιγμα των χεριών, τη δύναμη και το φυσικό αγωνιστικό βάρος. Η κατάκτηση του τίτλου στα ημιμεσαία βάρη και η επιτυχημένη υπεράσπισή του απέναντι στον Γκάρι απέδειξαν ότι μπορούσε να παραμείνει εξίσου αποτελεσματικός μετά από αυτή τη μετάβαση.
Μετά το UFC 330, ο Μαχατσέφ είχε επαγγελματικό απολογισμό 29 νικών και μίας ήττας, με 18 νίκες και μία ήττα μέσα στο UFC. Η μοναδική επαγγελματική του ήττα σημειώθηκε απέναντι στον Αντριάνο Μαρτίνς τον Οκτώβριο του 2015, όταν έχασε με διακοπή έπειτα από χτυπήματα στον πρώτο γύρο. Από εκείνη την αναμέτρηση, ο Μαχατσέφ εξελίχθηκε σταδιακά σε έναν από τους πιο επιτυχημένους αθλητές του χώρου. Το σερί των 17 νικών είναι ιδιαίτερα σημαντικό επειδή περιλαμβάνει αγώνες τίτλου, δύσκολες αναμετρήσεις απέναντι σε αντιπάλους διαφορετικών αγωνιστικών χαρακτηριστικών και επιτυχίες σε δύο κατηγορίες βάρους. Παρότι οι συγκρίσεις ανάμεσα σε διαφορετικές γενιές παραμένουν υποκειμενικές, το αριθμητικό ρεκόρ προσφέρει στον Μαχατσέφ ένα μετρήσιμο επίτευγμα που κανένας προηγούμενος μαχητής του UFC δεν είχε καταφέρει.
Ο Μαχατσέφ κατέκτησε για πρώτη φορά τον τίτλο ελαφρών βαρών του UFC στο UFC 280, τον Οκτώβριο του 2022, υποτάσσοντας τον Τσαρλς Ολιβέιρα στον δεύτερο γύρο. Η νίκη επιβεβαίωσε τη θέση του ανάμεσα στους κορυφαίους μαχητές των 155 λιβρών και αποτέλεσε την αρχή μιας περιόδου πρωταθλητισμού με επιτυχίες απέναντι σε ολοένα πιο απαιτητικούς αντιπάλους. Υπερασπίστηκε επιτυχώς τη ζώνη δύο φορές απέναντι στον Αλεξάντερ Βολκανόφσκι, προτού νικήσει με υποταγή τον Ντάστιν Πουαριέ στο UFC 302 και τον Ρενάτο Μοϊκάνο στο UFC 311. Αυτά τα αποτελέσματα απέδειξαν την ικανότητά του τόσο να ολοκληρώνει αγώνες απέναντι σε επικίνδυνους αντιπάλους όσο και να ελέγχει αναμετρήσεις μεγαλύτερης διάρκειας. Τα επιτεύγματά του στα ελαφρά βάρη δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για τη μετέπειτα απόφασή του να διεκδικήσει ακόμη έναν τίτλο, αντί να συνεχίσει να υπερασπίζεται αποκλειστικά την ίδια ζώνη.
Η μετάβαση στα ημιμεσαία βάρη αποτέλεσε καθοριστικό στάδιο της καριέρας του. Στο UFC 322, τον Νοέμβριο του 2025, ο Μαχατσέφ νίκησε τον Τζακ Ντέλα Μανταλένα με ομόφωνη απόφαση των κριτών και κατέκτησε το πρωτάθλημα των 170 λιβρών. Με αυτό το αποτέλεσμα έγινε πρωταθλητής του UFC σε δύο διαφορετικές κατηγορίες βάρους, εντασσόμενος σε μια ξεχωριστή ομάδα αθλητών που είχαν πετύχει το ίδιο. Η επόμενη νίκη του απέναντι στον Γκάρι είχε επιπλέον ιστορική σημασία. Ο Μαχατσέφ έγινε ο πέμπτος πρωταθλητής δύο κατηγοριών του UFC που κατάφερε να υπερασπιστεί επιτυχώς τίτλους και στις δύο κατηγορίες, ακολουθώντας τους Ντάνιελ Κόρμιερ, Αμάντα Νούνιες, Χένρι Σεχούντο και Τζον Τζόουνς. Η κατάκτηση μιας δεύτερης ζώνης αποτελεί από μόνη της δύσκολο επίτευγμα, αλλά η επιτυχημένη υπεράσπιση τίτλων σε διαφορετικές κατηγορίες προσφέρει ακόμη ισχυρότερη απόδειξη διαχρονικής αγωνιστικής επιτυχίας.
Ένα ακόμη σημαντικό χαρακτηριστικό της καριέρας του Μαχατσέφ είναι η ικανότητά του να προσαρμόζεται χωρίς να εγκαταλείπει τις μεθόδους που τον καθιέρωσαν. Η σύνδεσή του με την παλαιστική παράδοση του Νταγκεστάν παραμένει βασικό στοιχείο του αγωνιστικού του ύφους, ενώ τα χτυπήματά του έχουν γίνει σταδιακά πιο σίγουρα και ποικίλα. Οι αντίπαλοί του πρέπει να προετοιμάζονται για ανατροπές, υποταγές, πίεση κοντά στο πλέγμα και επικίνδυνες ανταλλαγές χτυπημάτων στην όρθια θέση. Ο αγώνας απέναντι στον Γκάρι δεν ήταν άψογος, αλλά απέδειξε ότι ο Μαχατσέφ μπορούσε να προσαρμόζεται όταν ένας αντίπαλος δυσκόλευε την εφαρμογή του συνηθισμένου του σχεδίου. Σε ηλικία 34 ετών κατά τη διάρκεια του UFC 330, είχε ήδη αποκτήσει αρκετή εμπειρία από αγώνες τίτλου ώστε να αναγνωρίζει πότε η υπομονή και ο έλεγχος προσφέρουν περισσότερες πιθανότητες νίκης από την προσπάθεια για άμεσο τελείωμα.

Το UFC 330 περιλάμβανε ακόμη μία υπεράσπιση τίτλου στη δεύτερη σημαντικότερη αναμέτρηση της βραδιάς, όπου η Μακένζι Ντερν νίκησε την Τζίλιαν Ρόμπερτσον με ομόφωνη απόφαση των κριτών, διατηρώντας τον τίτλο στην κατηγορία strawweight γυναικών. Οι κριτές βαθμολόγησαν την αναμέτρηση των πέντε γύρων με 49-46, 49-46 και 48-47, χαρίζοντας στην Ντερν την πρώτη επιτυχημένη υπεράσπιση της ζώνης της από τότε που κατέκτησε τον κενό τίτλο στο UFC 321 τον Οκτώβριο του 2025. Ο αγώνας έφερε αντιμέτωπες δύο αθλήτριες με ιδιαίτερα ανεπτυγμένες ικανότητες στην πάλη εδάφους, με τη Ρόμπερτσον να συμμετέχει ως έμπειρη ειδικός στις υποταγές. Η νίκη της Ντερν ενίσχυσε τη θέση της στην κατηγορία και επιβεβαίωσε την παρουσία της ανάμεσα στις κορυφαίες αθλήτριες του οργανισμού. Και οι δύο αγώνες τίτλου διήρκεσαν ολόκληρα τα 25 λεπτά, παρότι οι προηγούμενες αναμετρήσεις της κύριας κάρτας ολοκληρώθηκαν αισθητά γρηγορότερα.
Τα υπόλοιπα αποτελέσματα της κύριας κάρτας περιλάμβαναν τρεις νίκες με πρόωρη διακοπή. Ο Τζέιλιν Τέρνερ νίκησε τον Καουέ Φερνάντες με νοκ άουτ μόλις 39 δευτερόλεπτα μετά την έναρξη του πρώτου γύρου, πετυχαίνοντας το ταχύτερο τελείωμα της κύριας κάρτας. Ο Ντάστιν Στολτζφους υπέταξε τον Μανσούρ Αμπντούλ-Μαλίκ με πνιγμό από την πλάτη στα 4:25 του δεύτερου γύρου, εξασφαλίζοντας μια σημαντική νίκη στην κατηγορία μεσαίων βαρών. Ο Εστεμπάν Ρίμποβιτς επικράτησε του έμπειρου Βραζιλιάνου μαχητή Έντσον Μπαρμπόζα με τεχνικό νοκ άουτ στο 1:32 του δεύτερου γύρου. Ο Ρίμποβιτς άσκησε έντονη επιθετική πίεση και πέτυχε επανειλημμένα δυνατά χτυπήματα, προτού ο διαιτητής διακόψει την αναμέτρηση. Μετά την ήττα του, ο Μπαρμπόζα άφησε τα γάντια του στο κέντρο του οκταγώνου, σηματοδοτώντας το τέλος της μακράς καριέρας του στο UFC.
Οι προκαταρκτικές αναμετρήσεις πρόσφεραν επίσης αρκετές αξιοσημείωτες εμφανίσεις. Ο Τσαρλς Τζόνσον υπέταξε τον Εντουάρντο Τσαπολίν με την ασυνήθιστη τεχνική υποταγής twister στον τρίτο γύρο, ενώ ο Τζερεμάια Γουέλς νίκησε τον Μικτιμπέκ Ορολμπάι με πνιγμό γκιλοτίνας στο 1:24 του τρίτου γύρου. Ο Νιλ Μάγκνι επικράτησε του Ραμίζ Μπραχιμάι με τεχνικό νοκ άουτ στον δεύτερο γύρο, ενώ ο Ντόντε Τζόνσον πέτυχε νοκ άουτ στον πρώτο γύρο απέναντι στον Έρικ Μακόνικο. Ο Τρεσάν Γκορ νίκησε τον Βισέντε Λούκε με ομόφωνη απόφαση, ο Τσίντι Ντζοκουάνι επικράτησε του Τζόελ Άλβαρεζ στα σημεία και ο Λούκας Φερνάντο σταμάτησε τον Ραφαέλ Τομπίας στον τρίτο γύρο. Με δύο αγώνες τίτλου και έναν συνδυασμό από νοκ άουτ, υποταγές και ανταγωνιστικές αποφάσεις κριτών, η διοργάνωση προσέφερε σημαντικά αποτελέσματα σε αρκετές κατηγορίες βάρους.
Η επιτυχημένη υπεράσπιση του τίτλου ενίσχυσε τη θέση του Μαχατσέφ στην κορυφή της κατηγορίας ημιμεσαίων βαρών και δημιούργησε μια σημαντική πρόκληση για τους πιθανούς διεκδικητές. Το ιστορικό σερί νικών του προσδίδει ιδιαίτερη σημασία σε κάθε μελλοντική εμφάνισή του σε αγώνα τίτλου, ενώ η ικανότητά του να αντιμετωπίζει με επιτυχία σωματικά μεγαλύτερους αντιπάλους καθιστά ακόμη δυσκολότερη την εύρεση κατάλληλου διεκδικητή. Όσοι επιδιώκουν να τον νικήσουν πρέπει να αναπτύξουν αξιόπιστη άμυνα απέναντι στις ανατροπές, χωρίς να περιορίζουν την επιθετική τους αποτελεσματικότητα στην όρθια μάχη. Ο Γκάρι απέδειξε ότι η κινητικότητα, ο έλεγχος της απόστασης και οι σωστά χρονισμένοι συνδυασμοί χτυπημάτων μπορούσαν να δημιουργήσουν προβλήματα, αλλά δεν κατάφερε να διατηρήσει αυτά τα πλεονεκτήματα και στους πέντε γύρους. Οι μελλοντικοί αντίπαλοι θα χρειαστεί να αξιοποιήσουν αυτά τα δεδομένα, αποφεύγοντας παράλληλα τις παρατεταμένες περιόδους ελέγχου στο έδαφος.
Για τον Ίαν Μασάντο Γκάρι, η ήττα αποτέλεσε ένα πισωγύρισμα και όχι το τέλος των φιλοδοξιών του για την κατάκτηση του τίτλου. Ο επαγγελματικός απολογισμός του διαμορφώθηκε σε 17 νίκες και δύο ήττες, όμως η εμφάνισή του επιβεβαίωσε ότι μπορούσε να ανταγωνιστεί έναν από τους ισχυρότερους πρωταθλητές του αθλήματος. Σε ηλικία 28 ετών κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης, ο Ιρλανδός εξακολουθούσε να διαθέτει σημαντικά περιθώρια βελτίωσης στην άμυνα απέναντι στην πάλη, στην τακτική του προσέγγιση για αγώνες πέντε γύρων και στην προσπάθεια διεκδίκησης μιας νέας ευκαιρίας για τίτλο. Η ικανότητά του να προβληματίσει τον Μαχατσέφ στις όρθιες ανταλλαγές χτυπημάτων ήταν ενθαρρυντική, ιδιαίτερα αν ληφθεί υπόψη ότι ο πρωταθλητής είχε ελέγξει μεγάλο μέρος της προηγούμενης αναμέτρησής του για τον τίτλο στα ημιμεσαία βάρη. Η επιστροφή στις νίκες απέναντι σε άλλους κορυφαίους διεκδικητές θα μπορούσε να ενισχύσει τις πιθανότητες του Γκάρι για ακόμη έναν αγώνα τίτλου.
Το αποτέλεσμα έχει επίσης ευρύτερη σημασία για τη θέση του Μαχατσέφ στην ιστορία του UFC. Οι 17 συνεχόμενες νίκες, οι τίτλοι σε δύο κατηγορίες βάρους και οι επιτυχημένες υπερασπίσεις τόσο στα ελαφρά όσο και στα ημιμεσαία βάρη συνθέτουν έναν εξαιρετικό συνδυασμό επιτευγμάτων. Η εμφάνισή του στη Φιλαδέλφεια δεν ήταν η πιο κυριαρχική της καριέρας του, ωστόσο ανέδειξε μια εξίσου σημαντική ικανότητα: να κερδίζει ακόμη και όταν ένας αξιόλογος αντίπαλος δημιουργεί απρόβλεπτες δυσκολίες. Ο Μαχατσέφ αποχώρησε από το UFC 330 ως εν ενεργεία πρωταθλητής ημιμεσαίων βαρών και μοναδικός κάτοχος του μεγαλύτερου σερί νικών στην ιστορία της διοργάνωσης. Το αν θα καταφέρει να διευρύνει ακόμη περισσότερο αυτό το ρεκόρ θα εξαρτηθεί από τους επόμενους αντιπάλους και τις μελλοντικές ευκαιρίες υπεράσπισης του τίτλου, όμως η νίκη του απέναντι στον Γκάρι έχει ήδη εξασφαλίσει μια διαχρονική θέση στα ιστορικά αρχεία του UFC.